Genital siğiller cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlar arasında en sık görülenlerden biridir. Etkeni Human papillomavirus (HPV) olarak bilinen ve 200’den fazla alt tipi bulunan bir virüstür.
Bu virüsün özellikle düşük riskli tipleri (en sık tip 6 ve 11) genital bölgede siğil oluşumuna neden olurken yüksek riskli tipleri rahim ağzı kanseri başta olmak üzere anal kanser, vulva ve vajinal kanser, ağız ve gırtlak kanserleri gibi bazı kanserlerle ilişkilidir.
Genital siğil sıklığı 30-65 yaşlarındaki kadınlarda yıllık 154/100.000 dir. Tekrarlama sıklığı %15-37 dir.
Genital siğil tedavisi yalnızca kozmetik bir işlem değildir aynı zamanda bulaşıcılığın azaltılması, yayılımın kontrol altına alınması ve hastanın psikolojik yükünün hafifletilmesi açısından da önem taşır. Bu yazıda genital siğillerin nedenlerini, belirtilerini, tanı sürecini ve güncel tedavi seçeneklerini bilimsel veriler ışığında ele alıyoruz.
Genital siğil (kondilom- tıbbi adı ile Condyloma acuminata) genital ve anal bölgede gelişen deri renginde veya hafif koyu renkli, kabarık, bazen karnabahar görünümünde enfeksiyöz lezyonlardır. En sık nedeni Human papillomavirus (HPV) enfeksiyonudur. Özellikle HPV tip 6 ve 11, genital siğillerin yaklaşık %90’ından sorumludur ve “düşük riskli” tipler olarak sınıflandırılır.
Kadınlarda vulva, vajina girişi, rahim ağzı ve anüs çevresinde, erkeklerde penis, skrotum ve anüs çevresinde görülebilir.
HPV en sık cinsel temas yoluyla bulaşır. Vajinal anal veya oral cinsel ilişki sırasında cilt teması ile geçiş olur. Prezervatif kullanımı bulaş riskini azaltmakla birlikte virüs temas eden cilt bölgelerinden geçebildiği için tam koruma sağlamaz. Virüs vücuda girdikten sonra siğil oluşumu haftalar veya aylar sonra ortaya çıkabilir hatta bazen yıllar boyunca belirti vermeden kalabilir. Bağışıklık sisteminin zayıfladığı dönemlerde aktifleşerek siğil oluşumuna neden olabilir. Bu nedenle enfeksiyonun ne zaman ve hangi partnerden bulaştığını belirlemek çoğu zaman mümkün değildir.
HPV enfeksiyonu çoğu zaman belirti vermeden seyredebilir. Lezyonlar tek bir küçük kabarıklık şeklinde olabileceği gibi, birleşerek karnabahar benzeri bir görünüm de oluşturabilir. Genital siğiller çoğu zaman ağrısızdır. Ancak kaşıntı, yanma, hassasiyet ve cinsel ilişki sırasında rahatsızlık hissine yol açabilir. Lezyonlar tek tek olabileceği gibi kümeler halinde de görülebilir. Bazı hastalarda çıplak gözle fark edilmeyecek kadar küçük olabilirken bazı durumlarda hızla büyüyerek yayılabilir.
Genital siğiller (kondilomlar) çoğunlukla klinik muayene ile tanı konulabilen lezyonlardır. Etken, en sık Human papillomavirus (HPV) enfeksiyonudur. Ancak her HPV enfeksiyonu siğil oluşturmaz ve her siğil de gözle kolayca fark edilemeyebilir. Bu nedenle doğru tanı dikkatli muayene, gerektiğinde ileri inceleme yöntemleri ve risk değerlendirmesi ile konulmalıdır.
Klinik Değerlendirme ve Anamnez
Tanı sürecinin ilk adımı ayrıntılı hasta öyküsüdür. Hastanın lezyonları ne zamandır fark ettiği, büyüme hızı, kaşıntı veya kanama olup olmadığı, partnerinde benzer lezyon bulunup bulunmadığı sorgulanır. Daha önce HPV tanısı, anormal smear sonucu veya bağışıklık sistemini etkileyen bir hastalık varlığı önemlidir.
HPV enfeksiyonu çoğu zaman belirti vermeden ilerleyebilir. Bu nedenle hasta hiçbir şikâyeti olmasa bile rutin jinekolojik kontrol sırasında genital siğil tespit edilebilir.
Fizik Muayene
Genital siğil tanısında en önemli basamak dikkatli fizik muayenedir. Tanı çoğunlukla klinik muayene ile konur. Deneyimli bir hekim lezyonun tipik görünümünden siğili tanıyabilir. Kadınlarda vulva, perine, anüs çevresi ve vajinal giriş detaylı olarak incelenir. Erkeklerde penis, skrotum ve anal bölge değerlendirilir. Siğiller genellikle deri renginde veya hafif pembe pürtüklü yüzeyli,tekli veya kümelenmiş, bazen karnabahar benzeri görünümde lezyonlar şeklindedir. Bazı siğiller çok küçük olabilir ve gözle zor fark edilir. Özellikle vajina içi veya rahim ağzındaki lezyonlar rutin gözle değerlendirme ile görülmeyebilir.
Smear (Pap Testi)
Smear testi rahim ağzındaki hücresel değişiklikleri saptamak amacı ile yapılır. Genital siğil tanısında doğrudan kullanılmasa da HPV enfeksiyonu olan kadınlarda mutlaka değerlendirilmelidir. Çünkü yüksek riskli HPV tipleri hücresel anormalliklere ve uzun vadede kansere yol açabilir. Smear sonucunda anormal hücreler saptanırsa ileri inceleme planlanır.
HPV DNA Testi
HPV DNA testi vajen ve rahim ağzından alınan örnekte yüksek ve düşük riskli HPV tiplerinin varlığını saptar. Bu test özellikle kanser riski açısından önemlidir.
Genital siğiller çoğunlukla düşük riskli HPV tiplerinden kaynaklansa da aynı kişide yüksek riskli tipler de bulunabilir. HPV DNA testi özellikle 30 yaş üzeri kadınlarda smear testi ile birlikte önerilmektedir. Böylece hem mevcut enfeksiyon hem de kanser öncüsü değişiklikler erken dönemde tespit edilebilir.
Genital siğiller çoğu zaman dış genital bölgede görülen ve klinik muayene ile tanı konulabilen lezyonlardır. Ancak bazı durumlarda yalnızca dış lezyonları görmek yeterli değildir. Çünkü siğile neden olan Human papillomavirus (HPV),aynı zamanda rahim ağzında (serviks) mikroskobik hücresel değişikliklere yol açabilir. Bu değişiklikler her zaman gözle fark edilmez. İşte bu noktada kolposkopi devreye girer.
Genital siğili olan her kadına rutin olarak kolposkopi yapılması gerekmez ancak belirli risk durumlarında mutlaka değerlendirme önerilir:
Genital siğili olan bir kadında smear (Pap test) sonucunda ASC-US, LSIL, HSIL gibi hücresel anormallikler saptanırsa kolposkopi gerekir. Çünkü bu durum rahim ağzında HPV’ye bağlı hücresel değişim olduğunu gösterebilir. Kolposkopi ile şüpheli alanlar büyütülerek incelenir ve gerekirse biyopsi alınır.
HPV DNA testinde yüksek riskli tiplerin (özellikle 16 ve 18 gibi kanserle ilişkili tipler) saptanması durumunda kolposkopik değerlendirme yapılabilir. Dış genital siğiller genellikle düşük riskli tiplerden kaynaklansa da aynı kişide yüksek riskli tiplerin bulunma ihtimali vardır. Bu nedenle rahim ağzının ayrıntılı incelenmesi önemlidir.
Jinekolojik muayene sırasında rahim ağzında düzensiz, beyaz alanlar, kanamaya eğilimli bölgeler veya atipik lezyonlar görülürse kolposkopi yapılır. Çünkü çıplak gözle görülen her değişiklik kesin tanı koydurmaz, kolposkopi ile büyütmeli inceleme gerekir.
Bağışıklık sistemi zayıf olan (örneğin HIV pozitif, organ nakli sonrası immünsüpresif tedavi alan veya uzun süreli kortizon kullanan) hastalarda HPV enfeksiyonu daha agresif seyredebilir. Bu grupta kolposkopik değerlendirme daha erken ve daha sık yapılabilir.
Sık nüks eden, yaygın veya uzun süredir devam eden genital siğil varlığında eşlik eden servikal lezyon ihtimalini dışlamak için kolposkopi planlanabilir. Özellikle tedaviye dirençli olgularda altta yatan yüksek dereceli bir lezyon olmadığından emin olunmalıdır.
Gebelikte genital siğil görülebilir. Eğer smear sonucu anormal ise veya servikste şüpheli görünüm varsa gebelikte de kolposkopi güvenle yapılabilir. Amaç kanser öncüsü bir durumu atlamamaktır.
Kolposkopi rahim ağzının büyütmeli görüntü sağlayan optik sistem ile ayrıntılı incelenmesini sağlayan bir tanı yöntemidir. Bu yöntem sayesinde çıplak gözle görülmeyen mikroskobik lezyonlar tespit edilebilir. Amaç kanser öncüsü lezyonları erken dönemde tespit etmektir. Kolposkopi jinekolojik muayene pozisyonunda, genellikle ağrısız bir işlemdir. Kolposkopi sırasında asetik asit uygulandığında HPV ile enfekte alanlar beyazlaşarak daha belirgin hale gelir. Bu durum tanıyı destekler ancak tek başına kesin tanı anlamına gelmez. Şüpheli bölgelerden biyopsi alınabilir. İşlem genellikle 10–15 dakika sürer.
Biyopsi
Her genital siğil biyopsi gerektirmez. Ancak şu durumlarda biyopsi yapılması önerilir: lezyonun atipik görünümde olması, hızlı büyüme göstermesi, tedaviye yanıt vermemesi, kanama veya ülserasyon olması ve bağışıklık sistemi baskılanmış hastalar. Biyopsi lezyondan küçük bir doku örneği alınarak patolojik inceleme yapılmasıdır. Bu yöntem siğilin iyi huylu olup olmadığını kesinleştirir ve nadir de olsa kanserleşme ihtimalini dışlar.
Anal ve Ekstra-Genital Değerlendirme
Anal bölgede siğil varlığında özellikle risk grubundaki hastalarda anal muayene ve gerekirse anoskopi yapılabilir. HPV enfeksiyonu ağız ve boğaz bölgesinde de görülebileceğinden oral temas öyküsü olan hastalarda ilgili alanların değerlendirilmesi gerekebilir.
Ayırıcı Tanı
Genital bölgede görülen her kabarıklık siğil değildir. Molluscum contagiosum, seboreik keratoz, cilt etiketleri (skin tag),herpes lezyonları ve bazı dermatolojik hastalıklar genital siğille karışabilir. Bu nedenle tanının deneyimli bir hekim tarafından konulması önemlidir.
Tanı Sonrası Yaklaşım
Genital siğil tanısı konulduktan sonra yalnızca lezyonun tedavisi değil hastanın genel HPV riski de değerlendirilmelidir. Partner bilgilendirmesi, düzenli tarama planı ve HPV aşısı danışmanlığı sürecin önemli parçalarıdır. Unutulmamalıdır ki genital siğiller çoğunlukla iyi huylu lezyonlardır ancak HPV enfeksiyonu multidisipliner ve uzun vadeli bir takip gerektirir. Erken tanı, doğru tedavi ve düzenli kontroller ile hem nüks riski azaltılabilir hem de HPV’ye bağlı kanserlerin önüne geçilebilir.
HPV tip tayini ise özellikle yüksek riskli tiplerin varlığını belirlemek açısından önemlidir. Bu testler, hastanın kanser riski değerlendirmesinde yol göstericidir.
Genital siğil tedavisinin temel amacı gözle görülen lezyonların ortadan kaldırılması, bulaşıcılığın azaltılması ve hastanın yaşam kalitesinin artırılmasıdır. Ancak bilinmesi gereken önemli bir nokta şudur: Uygulanan tedaviler siğili yok eder fakat HPV’yi tamamen vücuttan temizlemez. Virüs deri altı hücrelerinde bir süre sessiz kalabilir ve bağışıklık sisteminin zayıfladığı dönemlerde tekrar aktifleşebilir. Bu nedenle tedavi sonrası takip süreci büyük önem taşır.
Tedavi yöntemi belirlenirken siğillerin sayısı, büyüklüğü, yerleşim yeri, hastanın yaşı, bağışıklık durumu ve gebelik gibi özel durumlar dikkate alınır. Küçük ve sınırlı sayıda siğillerde lokal tedaviler tercih edilebilirken yaygın veya büyük lezyonlarda daha girişimsel yöntemler gerekebilir.
Topikal yani lokal ilaç tedavileri özellikle küçük ve yüzeyel siğillerde kullanılabilir. Bu ilaçlar siğil dokusunu tahrip ederek veya bağışıklık sistemini uyararak lezyonun gerilemesini sağlar. Ancak bu tedaviler uzun sürebilir ve yanlış kullanımda çevre sağlıklı dokuda tahriş, yanma ve ağrıya neden olabilir. Bu nedenle mutlaka hekim kontrolünde uygulanmalıdır.
Elektrokoter yöntemi siğil dokusunun elektrik akımı ile yakılarak ortadan kaldırılması esasına dayanır. Lokal anestezi altında uygulanır ve çoğu zaman tek seansta belirgin sonuç alınabilir. Özellikle küçük-orta boy, belirgin ve kabarık lezyonlarda etkili bir seçenektir. İşlem sonrası hafif hassasiyet ve kabuklanma olabilir ve nadiren küçük izler kalabilir.
Kriyoterapi yani dondurma yöntemi genital siğil tedavisinde sık kullanılan etkili bir yöntemdir. Sıvı azot kullanılarak siğil dokusu dondurulur ve hücre içi buz kristalleri oluşur ve hücreler hasar görerek zamanla dökülür. Poliklinik şartlarında uygulanabilen bu yöntem genellikle birkaç seans gerektirir. İşlem sonrası hafif ağrı, su toplama veya kabuklanma görülebilir ancak çoğu hasta tarafından iyi tolere edilir.
Lazer tedavisi özellikle yaygın, büyük veya tekrarlayan genital siğillerde tercih edilen ileri bir yöntemdir. Lazer ışını ile siğil dokusu kontrollü şekilde buharlaştırılır. Çevre dokulara verilen zarar minimaldir ve iyileşme süreci genellikle hızlıdır. Vajina içi, rahim ağzı veya anal bölge gibi hassas alanlarda lazer uygulaması avantaj sağlayabilir.
Çok büyük, atipik görünümlü veya diğer tedavilere dirençli siğillerde cerrahi eksizyon uygulanabilir. Bu yöntemde siğil dokusu cerrahi olarak çıkarılır ve gerekirse patolojik incelemeye gönderilir. Özellikle şüpheli lezyonlarda tanısal açıdan da önemlidir.
Evet, genital siğiller tedavi sonrası tekrarlayabilir. Bunun nedeni HPV’nin deri altı hücrelerinde latent (sessiz) kalabilmesidir. Özellikle ilk 6 ay içinde nüks riski daha yüksektir. Bu nedenle tedavi sonrası düzenli kontrol önemlidir.
Bağışıklık sisteminin güçlü tutulması, sigaranın bırakılması ve sağlıklı yaşam alışkanlıkları nüks riskini azaltabilir.
Genital siğillerin tekrarlama riski bulunmaktadır. Bunun nedeni HPV’nin vücutta latent kalabilmesidir. Sigara kullanımı, bağışıklık sisteminin zayıflığı ve yoğun stres nüks riskini artırabilir. Sağlıklı beslenme, düzenli uyku ve sigaranın bırakılması bağışıklık sistemini destekleyerek tekrar riskini azaltabilir.
Genital siğillere en sık neden olan HPV tipleri genellikle düşük risklidir ve kansere yol açmaz. Ancak aynı kişide yüksek riskli HPV tipleri de bulunabilir. Özellikle rahim ağzı kanseri gelişiminde HPV’nin rolü bilimsel olarak kanıtlanmıştır.
Bu nedenle düzenli smear testi ve HPV DNA testi ihmal edilmemelidir. Erken tanı hayat kurtarıcıdır.
HPV aşısı en sık görülen siğil yapan tipler dahil olmak üzere birçok HPV tipine karşı HPV tipine karşı bağışıklık oluşturarak koruma sağlar. Aşı enfeksiyon oluşmadan önce yapıldığında en yüksek etkinliği gösterir, aktif enfeksiyonu tedavi etmez.
Hem kadınlara hem de erkeklere uygulanabilen HPV aşısı genital siğillerin ve HPV’ye bağlı kanserlerin önlenmesinde önemli bir koruyucu yaklaşımdır, toplum sağlığı açısından büyük önem taşır.
Evet, genital siğili olan kadınlara HPV aşısı yapılabilir. Aktif siğil varlığı aşı için bir engel değildir. HPV aşısı mevcut siğili tedavi etmez ancak kişinin henüz karşılaşmadığı HPV tiplerine karşı koruma sağlar. Bir kadında siğil yapan HPV tipi bulunması diğer yüksek riskli tiplerin de mevcut olduğu anlamına gelmez. Bu nedenle aşı gelecekte gelişebilecek yeni HPV enfeksiyonlarına ve HPV’ye bağlı kanserlere karşı koruyucu etki sağlar.
HPV aşısı, özellikle yüksek riskli HPV tiplerine karşı güçlü bağışıklık oluşturur. Bu sayede rahim ağzı, vulva ve vajina, anal kanseri riskini azaltır, siğil yapan HPV tiplerine karşı ek koruma sağlar, tekrar enfeksiyon riskini azaltabilir.
HPV aşıları canlı virüs içermez. Aşının içinde, virüsün dış kapsid proteinine (L1 proteini) benzeyen ve “virus-like particle” (VLP) adı verilen yapılar bulunur. Bu yapılar enfeksiyon yapmaz ancak bağışıklık sistemini güçlü bir şekilde uyarır.
Aşının koruyucu mekanizmaları şu şekilde özetlenebilir:
1. Nötralizan Antikor Oluşumu
Aşı sonrası vücutta yüksek düzeyde nötralizan antikor üretilir. Bu antikorlar HPV virüsü vücuda girdiğinde onun hücrelere bağlanmasını ve enfeksiyon oluşturmasını engeller. Böylece yeni enfeksiyonların gelişmesi önlenir.
2. Yüksek Riskli Tiplerden Koruma
Genital siğil yapan tipler genellikle düşük risklidir. Ancak aynı kişide yüksek riskli HPV tipleri bulunabilir veya ileride bulaşabilir. Aşı özellikle kanserle ilişkili tip 16 ve 18 başta olmak üzere birçok yüksek riskli tipe karşı koruma sağlar. Bu durum uzun vadede rahim ağzı kanseri riskini önemli ölçüde azaltır.
3. Olası Nüks Riskinin Azalması
Bazı klinik çalışmalar siğil tedavisi sonrası HPV aşısı yapılan kadınlarda tekrar oranlarının daha düşük olabileceğini göstermektedir. Bunun nedeni aşının bağışıklık yanıtını güçlendirerek yeni enfeksiyonları ve yeniden bulaşmayı azaltmasıdır. Ancak bu konuda çalışmalar devam etmektedir.
4. Çapraz Koruma
HPV aşıları hedeflediği HPV tipleri dışında bazı yakın HPV tiplerinde de kısmi koruma sağlayabilir. Bu durum özellikle yüksek riskli tiplerin yaygın olduğu toplumlarda ek avantaj oluşturur.
Genital bölge hassas bir anatomik yapıya sahiptir. Yanlış veya eksik tedaviler hem estetik hem fonksiyonel sorunlara yol açabilir. Deneyimli bir kadın hastalıkları ve doğum uzmanı tarafından yapılan değerlendirme hem mevcut lezyonların doğru tedavisini hem de olası kanser riskinin taranmasını sağlar.
Genital siğiller iyi huylu lezyonlar olmakla birlikte HPV enfeksiyonu taşıyan bireylerde yüksek riskli tiplerin varlığı da söz konusu olabilir. Bu nedenle özellikle kadınlarda düzenli jinekolojik muayene, smear testi ve HPV taraması büyük önem taşır. Erken tanı ve uygun tedavi ile lezyonlar kontrol altına alınabilir ve bulaşıcılık azaltılabilir.
Genital siğil tedavisi yalnızca mevcut lezyonların ortadan kaldırılması değil aynı zamanda HPV enfeksiyonunun kontrol altına alınması, nükslerin azaltılması ve kanser riskinin değerlendirilmesi açısından kapsamlı bir yaklaşımla ele alınmalıdır.
Erken başvuru, doğru tedavi yöntemi ve düzenli takip ile genital siğiller başarı ile kontrol altına alınabilir. Unutulmamalıdır ki bilinçli yaklaşım ve düzenli jinekolojik kontroller, kadın sağlığının korunmasında en önemli adımdır.
Sonuç olarak genital siğil tedavisi kişiye özel planlanması gereken bir süreçtir. Günümüzde mevcut yöntemlerle siğiller yüksek başarı oranlarıyla tedavi edilebilmektedir. Ancak asıl önemli olan erken başvuru, doğru tedavi seçimi ve düzenli takiptir. Bilinçli bir yaklaşım ile hem lezyonlar kontrol altına alınabilir hem de HPV’nin uzun vadeli riskleri azaltılabilir.
Genital siğiller, çoğunlukla Human papillomavirus infection (HPV) kaynaklıdır ve bağışıklık sistemi güçlü olan bazı kişilerde zamanla küçülebilir veya kaybolabilir. Ancak çoğu vakada kendiliğinden tamamen geçmesi uzun sürebilir ve bulaştırıcılık devam eder. Bu nedenle krem tedavileri, kriyoterapi (dondurma),lazer uygulamaları veya cerrahi yöntemlerle müdahale edilmesi önerilir. Tedavi seçimi siğilin sayısına, büyüklüğüne ve yerleşimine göre planlanmalıdır.
En iyi tedavi kişiye göre değişir. Küçük ve az sayıdaki siğillerde topikal ilaçlar etkili olabilirken, yaygın veya büyük lezyonlarda lazer ya da cerrahi yöntemler daha hızlı sonuç verir. Günümüzde özellikle lazer tedavileri kontrollü ve konforlu bir seçenek sunar. Önemli olan, yalnızca siğili ortadan kaldırmak değil, nüks riskini azaltacak şekilde bağışıklık sistemini de desteklemektir.
Tedavi edilmeyen genital siğiller zamanla büyüyebilir, sayıları artabilir ve partnerlere bulaşabilir. Bazı HPV tipleri düşük riskli olsa da, yüksek riskli tiplerle birlikte enfeksiyon varsa rahim ağzı, penis veya anüs bölgesinde hücresel değişiklikler gelişebilir. Bu nedenle özellikle kadınlarda düzenli smear ve HPV testleri ihmal edilmemelidir.
HPV siğilleri genellikle temasın olduğu bölgede ortaya çıkar. Kadınlarda vulva, vajina girişi ve rahim ağzında; erkeklerde penis, skrotum ve kasık çevresinde görülebilir. Ayrıca anal bölge ve nadiren ağız içinde de oluşabilir. İlk başta küçük, ten rengi kabarıklıklar şeklinde başlar ve zamanla karnabahar görünümü alabilir.
Her siğil kanser yapmaz. Düşük riskli HPV tipleri genellikle kansere yol açmazken, yüksek riskli tipler (örneğin Human papillomavirus 16 ve Human papillomavirus 18) uzun yıllar içinde hücresel değişikliklere neden olabilir. Bu süreç genellikle 8–15 yıl gibi uzun bir zaman diliminde gelişir ve düzenli kontrollerle erken aşamada tespit edilebilir.
Eczanelerde bağışıklık düzenleyici veya siğil üzerine sürülen bazı reçeteli kremler bulunur. Ancak elde ve ayakta kullanılan siğil solüsyonları genital bölge için uygun değildir ve ciddi tahrişe yol açabilir. Bu nedenle genital siğil şüphesinde doktora danışmadan ürün kullanmak önerilmez.
Genital siğiller çoğu zaman iyi huyludur; ancak bulaşıcıdır ve bazı HPV tipleriyle birlikteyse uzun vadede risk oluşturabilir. Psikolojik stres, cinsel yaşamda kaygı ve özgüven sorunlarına da yol açabilir. Bu nedenle hem tıbbi hem de sosyal açıdan değerlendirilip uygun şekilde tedavi edilmelidir.
HPV esas olarak cilt teması ve cinsel temasla bulaşır. Tuvalet, havlu veya ortak yüzeylerden bulaşma ihtimali oldukça düşüktür. Virüs, nemli ortamlarda uzun süre canlı kalamaz. Bu nedenle günlük sosyal temasla bulaşma korkusu genellikle gereksizdir.
Genital siğil mevcutken ilişkiye girilmesi, partner için yüksek bulaş riski taşır. Prezervatif bulaş riskini azaltsa da tamamen ortadan kaldırmaz çünkü temas eden tüm deri alanlarını kapatmaz. Bu nedenle tedavi sürecinde cinsel temasa ara verilmesi önerilir.
Tedavi sonrası doktorun önerdiği iyileşme süresi tamamlandıktan sonra ilişkiye girilebilir. Lazer veya cerrahi işlem sonrası genellikle 2–4 hafta beklemek gerekir. Ancak HPV vücutta kalabileceğinden, korunma yöntemleri ve düzenli kontroller önemlidir.
Genital siğiller genellikle ağrısızdır; ancak bazı kişilerde kaşıntı, hafif yanma veya tahriş hissi oluşturabilir. Özellikle nemli bölgelerde sürtünmeye bağlı rahatsızlık artabilir. Kaşıntı varsa enfeksiyon veya tahriş eşlik edip etmediği değerlendirilmelidir.
Bazı durumlarda bağışıklık sistemi HPV’yi baskılayarak siğillerin küçülmesini sağlayabilir. Ancak bu süreç aylar hatta yıllar sürebilir ve bu süre boyunca bulaştırıcılık devam edebilir. Ayrıca kaybolan siğiller tekrar ortaya çıkabilir. Bu nedenle aktif lezyonların tedavi edilmesi genellikle daha güvenli ve kontrollü bir yaklaşımdır.
Prof. Dr. Nilgün TurhanKadın Hastalıkları, Doğum ve Tüp Bebek Tedavisi Uzmanı
PROF. DR. NİLGÜN TURHAN
Telefon
Whatsapp
Randevu